நிகழ்வொன்றுக்காக பிரான்ஸ் நாட்டுக்கு சென்று நான்கு நாட்கள் தங்கியிருந்தேன்
பலவருடங்களுக்கு பின் எதிர்பாராவிதத்தில் எம் ஊர் உறவினர்களை "லா கோர்னேவ் ( La Courneuve) " என்ற
இடத்தில் சந்திக்க நேர்ந்தது எதிர்பார்ப்பு இன்றி கிடைக்கும் அன்பு பெருமழைக்கு ஈடானது .
"ஊரில் தெருக்கள் இருக்கும் ,தெருக்கள் எல்லாம் எம் ஊர் மக்கள்"
மிக நெருக்கமான உறவுகள் கட்டிஅணைத்து
“எவ்ளோ வருஷமாச்சுடா பாத்து..!”
என சிலிர்ப்புடன்
பெயர் சொல்லி அழைக்கும்
உறவினர்கனுடன் பேசுகையில்
பயம்
மனநெருடல்
என்னை உலுக்கியது
எம் பேரு ஞாபகமிருக்கா..?
என கேட்டு விடுவார்களே..?
நான் யார் என்பதை அறிமுகப்டுத்தும்போது நீ சின்னப்பெடியனாக இருந்தாய் என்று நினைவுக்கு தெரிந்த பல கதைகளை ஒவொருவரும் கூறும்போது நான் அறிந்திடாத சொந்த, பந்த எங்கள் உறவு அமைப்பு பெரும் வியப்பை ஏற்படித்திஇருந்தது
சொந்தம் என்பது யார் ?
பந்தம் பிணைபு யார் ?
சுவாரஸ்யமான உறவுமுறை தகவல்கள் நீண்டுகொண்டே இருந்தது
1983ம் ஆண்டுக்கு பின் துரதிஷ்டமாக எம் மண்ணின் முகங்கள் சிதைக்கப்பட்டு பூர்விகக்குடிமக்கள் சிதறுண்டு ,வாழ்வியல் சிதறடிக்கப்பட்ட பின் உறவுகளின் உறவுமுறைகள் வாழ்வியல் சிறப்பம்சங்களை இழந்துவருகின்றோம்
உறவுகள் உறுதிபெற அடிப்படை நம்பிக்கை.கொண்டு உறவுகளைப் பேணுவோம் என்ற கருப்பொருளைக் குறித்து சிந்திப்பது காலத்தின் கட்டாயமாக மாறி விட்டது.
உறவுகள் தரும் அனுபவங்கள் மிகவும் இனிமையானது. இந்த இனிய அனுபவம் நமக்கு கிடைத்தது போல், நமது வாரிசுகளுக்கு கிடைக்குமா என்பது வேதனைக்குரியது.
கருத்துகள் இல்லை:
கருத்துரையிடுக